Kaç gündür yazı yazmaya oturamıyorum. Oysa ocakta kaç tencere dolu, kaç yazı pişiyor... Gün içinde minicik notlar alıp duruyorum.
Bugün yine zaman olmayacak gibi görünüyor. Madem şu an'ın gerçeği bu, bu gerçeğe uygun bir dans da vardır mutlaka... 15 dakikalık bir dans...
Hımm, bakalım...
Tamam şimdi buldum :)) Dansı beraber yapalım...
Birlikte yolda olmaktan büyük sevinç duyduğum Brajeshwari, Çağla, Duygu, Seda, Tijen, Zahide, Kemal, Hale T., Banu, Ayşe, Ebru, Nurten, Ayşegül, Sija, Marie Helene, Deniz, İren, Tugay, Lale ve sessizce izleyenler ne haldesiniz?
Nasıl gidiyor yolculuk? Azıklar yetişti mi? Yorulan var mı? Hafifleyen var mı? Koruduğu yara görülüp, kapanınca dikenlerinin birkaçı yok olan var mı? İyi dileklerde bulunurken, yeni keşifler var mı? Kendini şaşırtmaya devam eden var mı? Yüreğinin genişlediğini hisseden var mı? Yeni farkındalıklar, içgörüler, idrakler yaşayan var mı? Ara ara da olsa sevginin yaşama geçmiş hali olan var mı? Bir ihtiyacı olan var mı? Yolculuğun daha da kıymetli olması için önerisi olan var mı? Peki ya bugün kaçıncı gün bilen var mı?
Dünyada bunca şiddet sürerken, sabırla, sükunetle bir bir dikenlerimizi fark etmemiz, şifalandırmamız ve sevginin yaşama geçmiş hali olmamız dileğiyle...
Not: CNN'i izlerken, Hindistan'daki olayı çıktığından hemen sonra haber aldım. Mumbai'de 3 ay geçirdiğim ve orada yaşayanlardan tanıdıklarım olduğu için belki de, dikkatle izliyorum. Orada yaşayan Hintli bir tanıdığıma yazdım hemen, bu sabah cevap gelmiş. Derin bir korku, çaresizlik ve kızgınlık geliyor ki mesajının satır aralarından. Bugün içimizden gelirse, Hindistan'a, bu olayları düzenleyenlere ayrıca iyi dileklerde bulunalım- gerçeği görebilsinler, kalpleri sevgiyle dolsun, yaşama söylemek istediklerini bilgelikle, şefkatle, hiç bir varlığa zarar vermeden ifade edebilsinler. Gandhi'nin ektiği tohumların çoğalması, kuvvetlenmesi dileğiyle...
Not 2: Bir de Zimbabwe'de tatsız olaylar varmış. Dileklerde orayı da ayrıca araya sıkıştırırız belki...
